27-03-08

 

In deze les hebben we gekeken:

 

- Sweet November

- Bones (over begraveningsritueel)

- Four Weddings And a Funeral

 

Sweet november ging over de liefde tussen Nathan en Sara, Nathan komt er pas later achter dat Sara ziek

is en stervende is, Sara denkt dat het beste voor Nathan is dat hij haar niet meer ziet. Nathan wilt graag

bij haar blijven en probeert dit ook voor elkaar te krijgen. Sara laat dit niet toe en daardoor vind ik het toch

egoïstisch, hoewel Sara het wel doet omdat zij zelf wel denkt dat dat het beste is. Maar als Sara echt naar

Nathan zou luisteren zou ze wel realiseren dat Nathan juist wél bij haar wil blijven.

 

Bones ging over een begrafenisritueel. Sommige mensen praten tegen het graf van een overledene, met het

gevoel dat die overledene hen ook hoort en op een bepaalde manier antwoordt geeft. Hierin stimuleert een

man een vrouw om dat te doen, hij denkt dat het zal helpen. De vrouw gelooft er niet in maar even later laat

ze zich gaan en wordt ze emotioneel. Het ging om antwoorden over haar vader, en het opmerkelijke eraan is

dat ze nadat ze vragen gesteld had een aanwijzing vond.

 

13-03-08

 

We hebben de teksten besproken uit het boekje, hieruit volgden de volgende uitspraken:

 

Harrie Jekkers

- Dood is nodig om het leven niet saai te maken.

- Je kunt beter bang zijn voor eeuwig leven dan voor de dood.

 

Humanistische vrouw

- De dood is in stijl met hoe iemand geleefd heeft.

- Doodservaring van anderen verandert je eigen leven.

- Mensen rekken hun grenzen op.

 

Becker

- De dood is de motor van het leven.

 

BDE: Bijna-Dood-Ervaring

- Maakt leven-dood voelbaar.

- Maakt de zin van het leven duidelijk.

- Brengt andere levensperspectieven voort.

Ik zelf geloof niet in bijna-dood-ervaringen. Ik heb laatst een wetenschappelijk artikel gelezen, waarin een duidelijke

verklaring gegeven werd voor dat wat men meemaakt bij een zogenaamde "BDE". Er is vastgesteld dat wat er dan

precies gebeurd is dat er een bepaald deel van de hersenen "van streek" raakt, waardoor je rare dingen gaat zien en

denken.

 

Ook hebben we Suzi's story gezien. Dit gaat over Suzi, de moeder van 2 kinderen, Holly en Troy, en de echtgenote

van Vince. Suzi heeft aids, en dit verhaal verteld vooral hoe zij er als gezin ermee omgaan.

Het meest pijnlijke wat ik hierin gezien heb is wel het feit dat veel mensen om hen heen het zien als een

besmettelijke ziekte en vervolgens geen enkel contact meer willen hebben. Dit is erg omdat aids niet overdraagbaar

is, alleen bij sexueel contact en bij het in contact komen met elkaars bloed. Wat zij het best kunnen gebruiken is

steun, dit krijgen ze gelukkig nog wel van hun familie en zeer goede vrienden.

 

06-03-08

 

In deze les ben ik afwezig geweest, wel heb ik de teksten van Becker en Harrie Jekkers doorgelezen die we in de

volgende les besproken hebben. (zie volgende les)

 

28-02-2008

 

- Enige zekerheid van leven is dat we doodgaan

- Het leven eindigt met de dood

- Wetenschap van dood beïnvloedt onze visie op het leven

- Je gaat dood als je geliefden niet meer aan je denken

- Je beseft pas wat leven is, als je de dood in de ogen hebt gekeken

- Dood is altijd machtiger dan het leven

- Zonder dood is er geen liefde

 

Ik ben het eens met de 4e uitspraak, want als je geliefden nog aan je denken na je dood leef je nog in hun gedachten.

Ook ben ik het eens met de 3e uitspraak, want het feit dat we weten dat we allemaal dood gaan uiteindelijk en dat

dat plotseling zo zou kunnen gebeuren brengt toch een bepaalde angst in ons leven. Waardoor we meer met de dag

leven.

 

 

21-02-2008

 

We hadden dit keer een film gekeken: Death trip of a lifetime.

Enkele opmerking die daaruit volgden waren:

 

- voor hindoe is de dood deel van het leven - onbevangen wijze

- mensen vertrouwen op hun geloof, als de dood arriveert

- 'Lessen over dood' leren kinderen om te gaan met hun angst

- ervaren van onnatuurlijke dood levert juist angst op

- gewelddadige dood (Cambodja) levert pure angst op

- Dylan Thomas: de dood heeft niet het laatste woord

- Bijna doodgaan + kick geeft illusie de dood te kunnen trotseren

- dood kan ook bevrijding betekenen

- 'Panorama van het leven / de reis van je leven' kan de angst voor de dood verminderen

 

Er zijn een aantal opmerkingen waar ik het wel mee eens ben, bijvoorbeeld dood kan ook bevrijding betekenen.

Het klinkt misschien grof, maar ik denk dat er bij sommige mensen een zeker moment komt waarin ze geen 'zin'

meer hebben, of ook wel levensmoe zijn. Dit komt denk ik wel zelden voor, maar je kunt het niet uitsluiten.

Ook ben ik het eens met bijna doodgaan + kick geeft illusie de dood te kunnen trotseren. Als je bijvoorbeeld

gaat bungeejumpen dan voel je je achteraf heel erg goed, dat heeft te maken met het feit dat de adrenaline

rondgepompt wordt door je lichaam wanneer je iets wat voor jou gevoel heel erg gevaarlijk is doet.

 

 

23-1-2008

 

Vandaag ging de les over de dood(uiteraard) en dan nog preciezer over het dominante perspectief.

In de vorige les hebben we een aantal stukjes tekst moeten lezen en daar opvatting uit halen die bij dat stukje tekst van belang is.

De meest opmerkelijke opvattingen vond ik:

 

- Men heeft het ritueel niet nodig voor het afscheid.

Ik ben het daar aan de ene kant wel mee eens, maar aan de andere kant niet. Het ritueel is wel nuttig omdat bij een traditionele begrafenis

alle naasten van de overleden persoon bij elkaar komen en doordat die personen aanwezig zijn bij het afscheid hebben die steun aan elkaar en

dat resulteert in een betere afscheid. Maar dat wil dus niet zeggen dat het ritueel zelf nodig is, het gaat eerder om het feit dat alle naasten bij

het afscheid steun aan elkaar hebben.

 

-Het gebeuren is in handen van de professionals, niet in persoonlijke handen.

Daar ben ik het niet mee eens, omdat die professionals (naar mijn ervaring bij de begrafenis van mijn opa een paar jaar geleden) wel luisteren

naar de wensen van de 'rouwenden', waardoor de begrafenis toch persoonlijker wordt.

Ik denk overigens wel dat het verschilt per begrafenis dienst(of hoe je dat ook noemt), zoals Rob in de klas al zei.

 

Verder zijn we begonnen aan een film, waar ik tot nu toe alleen over kan vertellen dat het gaat over hoe bepaalde volken de dood van een

naaste beleven en verwerken.