Heinrich Himmler

Auteur: Rutger de Lege

Heinrich Luitpold Himmler was de leider en oprichter van de SS en wordt gezien als hoofdverdachte van de holocaust. Himmler had een ideaalbeeld van de Ariër. Hij wilde dat beeld verwezenlijkt zien in de SS'er, die als bron van inspiratie model moest staan voor de hard werkende, Duitse bevolking. Dit beeld moest bij de SS'er tot uitdrukking komen in de lichamelijke gesteldheid, de Arische levensovertuiging en het ras. Deze drie zaken waren een cruciaal onderdeel van Himmlers beeld van de Grootduitse geopolitiek. Hij geloofde heilig in het bevoorrechten van de Ariër en het uit de weg ruimen van de 'onreine elementen'.

Zijn “onschuldige” leven

Heinrich Himmler werd op 7 oktober 1900 als tweede kind van een welgesteld gezin geboren in München. Zijn vader, Gebhard Himmler, was een streng katholieke directeur van een gymnasium die Heinrich zeer streng opvoedde. Heinrich had tijdens zijn jeugd een slechte gezondheid. Hij compenseerde dit door veel te leren, hij haalde dan ook zijn Gymnasium diploma. De eerste wereld oorlog was toen net uitgebroken, en Heinrich wou graag officier bij de marine worden. Toen hij in het leger wou gaan werd hij afgewezen omdat hij te slechte ogen had. Uiteindelijk werd hij in het voorjaar van 1914 aangenomen bij de landmacht als officiersrekruut. Hij ronde dit af in 1918 (toen de oorlog voorbij was) en in de periode tussen 1914 en 1918 was hij alleen maar vaandeldrager geweest. Hij was ook nooit naar het front gestuurd en had nooit de gruwelijke gebeurtenissen meegemaakt die andere nazi’s : zoals Hitler en Rudolf Hess wel mee hadden gemaakt. Na zijn officiersopleiding ging hij in 1918 naar de Technische Hogeschool van München om hier landbouwkunde te studeren.

Na het afronden van zijn studie, in 1922 trad hij vrijwel direct in werking bij een meststof bedrijf. Dit duurde slechts enkele maanden hij wordt hierna ontslagen en is daarna een paar maanden werkeloos.

Bij de NSDAP

In juli 1923 komt Himmler in contact met de NSDAP, en wordt na een rede van Adolf Hitler meteen lid. In datzelfde jaar neemt Himmler deel aan de bezetting van het Beierse Ministerie van Oorlog tijdens de Bierkellerputsch. Dit mislukte maar hij werd in tegenstelling tot Hitler, Rudolf Hess en Hermann Göring niet veroordeeld als crimineel en werd dus ook niet bestraft. Himmler begon in 1924 voor Gregor Strasser te werken maar in 1928 stopte hij hiermee nadat hij met Margarethe Boden trouwde en van de bruidschat een eigen boerenbedrijf begon. Een paar maanden later ging het bedrijf alweer failliet en hij besloot zich nu definitief tot de NSDAP te keren.

Het huwelijk was slecht en in 1929 verliet Himmler zijn vrouw en kind. In 1940 volgde de echtscheiding en trouwede Himmler met Hedwig Potthast. Zij kregen twee kinderen.

Hitler en Himmler mochten elkaar al vanaf hun eerste ontmoeting in 1923 ze wouden allebei een groot Duits Rijk dat helemaal van de Ariërs was, ook wouden ze allebei het volk ontdoen van “Onreine Elementen”. Himmler wou dit laatste vooral, hij ontwikkelde deze visie meer toen hij plaatsvervangend rijkspropagandaleider binnen de NSDAP werd.

Uitbreiding van de SS

Himmler werd op 6 Januari 1929 benoemd tot reichsfüher-SS dit hield in dat hij de baas van de SS werd. Hij zorgde ervoor dat de SS heel veel groeide en de werd het belangrijkste paramilitaire orgaan. Omstreeks 1930 deelde Himmler de militaire krachten binnen de NSDAP in, in ‘gewone soldaten’ (SA) en ‘elitaire, edele soldaten’(SS).

Al gouw had Himmler een assistent nodig. Hij koos hiervoor Reinhardt Heydrich. Toen Reinhardt aangenomen werd richtte hij meteen voor Himmler de SD (Sicherheitsdienst) op die zich bezig hield met spioneren en het verkrijgen van andere intelligentie. In de periode na 1934 is Himmler bezig geweest met het vergroten en samenvoegen van de organisatie voor het behouden van de orde. Zo richtte hij op 26 juni 1936 de Ordungspolizei die werd ingezet voor algemene, ondersteunende politietaken in de burgerlijke sfeer. Uiteindelijk voegde Himmler en Heydrich de SD, Gestapo en de Kripo (Kriminalpolizei) samen in het Reichssicherheitshuaptamt (RSHA), dit geheel werd daarna een onderdeel van de SS.

Zijn bijdragen aan de KZ-Lagers

Nadat Heinrich Himmler in 1933 het eerste KZ-Lager (Dachau) had bekend gemaakt, liet hij op 26 juni 1922 de eerste commandant van dit kamp vervangen door Theodor Eicke. Eicke was voornamelijk bekend bij de SS en de SA door zijn wrede aanpak, zo vermoorde hij bijvoorbeeld mensen met knuppels of met zijn blote handen. Eicke deed het zo goed als leider van Dachau dat hij de macht kreeg over alle concentratie kampen.

Himmler zat al een paar jaar met het plan om landbouwproefstation te stichten nabij het Poolse Oświęcim (Duits: Auschwitz). Uiteindelijk liet hij het kamp bouwen en gaf, na aandringen van Eicke, Rudolf Höss de leiding over dit kamp.

Het einde

In de lente van 1945 realiseerde Himmler dat de Nazi’s geen enkele schijn van kans meer hadden tegen de geallieerde. Hij probeerde daarom te onderhandelen met de geallieerde maar dit mislukte. Toen Hitler er achter kwam dat Himmler dit deed noemde hij Himmler een verader en nam hij al z'n titels en bevoegdheden af. Hij probeerde onder zijn straf uit te komen door contact op te nemen met het kantoor van Eisenhower, en te vertellen dat Duitsland zich zou overgeven als hij niet gestraft werd als Nazi-leider. Dit werd geweigerd en hij werd uitgeroepen tot een oorlogsmisdadiger en werd gezocht. Hij werd uiteindelijk in Flensbourg vlak bij de Deense grens opgepakt door een Britse eenheid. Zijn laatste verblijf plaats was een ondervragingskamp van de geallieerde waar hij op 23 mei werd binnen gevoerd en zich bekend maakte als Heinrich Himmler. Die avond, toen hij overhoord werd, pleegde hij zelfmoord door een cyanidecapsule open te bijten. Hij werd begraven op de Lüneburger Heide, de exacte locatie is nog onbekend.