De dood in het leven 

 

 

 

 

---

 

 

 

Het dominant perspectief

 

 

Kenmerken die het dominante perspectief in onze samenleving min of meer vertolken.

Dominant perspectief: vanzelf sprekend, alsof het altijd al zo geweest is.

 

 

A:

- Er is geen voorbereiding op dood en sterven.

Hier ben ik niet helemaal mee eens. Je weet dat je eens dood gaat. En daarop kan je je dus een beetje voorbereiden door alles uit het leven te halen zodat je op het eind niet zo hebt van 'shit, had ik dat nog maar gedaan'. Toch blijft het een eenmalige ervaring, doodgaan. En iedereen maakt het anders mee (en die het meegemaakt hebben kunnen het niet na vertellen). Op die manier kan je je dus niet voorbereiden, omdat je niet weet hoe het is om dood te gaan.

- De 'normale' dood wordt weggestopt, maar je ziet wel de 'extreme' dood. Extreme dood is interessanter, want dat overkomt jou als het  goed is niet. (jijzelf wordt bijvoorbeeld niet doodgeschoten in een oorlog ver weg).

- Dood en rouw worden weggestopt.

 

 

B:

- Afscheid wordt afgeraffeld.

- Afscheid kost geld --> wie betaald dat?

- Kort afscheid betekend minder pijn.

- Er is overdaad aan crematies (dus kort houden, want de volgende dienst staat al voor de deur)

- Mensen kiezen voor individueel afscheid

Ieder mens heeft zijn eigen manier qua afscheid nemen van een overledene. Ieder weet voor zichzelf wel hoe jij het beste afscheid van iemand kan nemen. Als je afscheid neemt via regels (of iets in die richting) dan kan je niet echt persoonlijk afscheid nemen. Daarom kiest ieder zijn eigen afscheid aan een overledene.

- Mensen hebben minder emotionele band met de dode.

 

 

C:

- Er wordt teveel over de dood gezwegen.

- Mensen krijgen te weinig luisterend oor.

- Praten over de dood verlicht de pijn (wordt vergeten)

- Rouwperiode duurt langer dan men denkt.

 

 

D1:

- Na de dienst komen mensen in een leeg huis

- Impact van sterven word niet serieus genomen.

- Mannen zijn slechte rouwbegeleiders.

 

 

D2:

- Ik kon niet op mijn eigen manier afscheid nemen.

- Je moet het afscheid meteen goed doen, er is geen tweede keer.

Ik heb het idee dat je niet op een bepaalde tijd en/of plaats afscheid hoeft te nemen. Waarom kan je niet een dag eerder van iemand afscheid nemen of waarom niet een dag later. Zo kan ieder het ook op zijn manier doen (niet al te uitgebreid natuurlijk met stoet en een bijeenkomst of dienst). Maar als je bijvoorbeeld nog een gedicht aan de overledene nog wilt voorlezen, maar de dienst ik al voorbij, vind ik dat je dat nog steeds kunt dan bij het graf. Je kans is niet vergooid omdat je het niet gedaan hebt om de dienst.

- De begrafenisondernemer nam alles over.

 

 

D3:

- Zonder persoonlijke betrokkenheid is afscheid nemen en verwerken moeilijk(er)

- Je mag best laten merken wat je wilt bij het afscheid nemen van een overledene

- Je kan maar één keer afscheid nemen.

 

 

 

 

---

 

 

 

 

20-01-08

 

 

Jong en onverwacht sterven                   <----------->           oud (en ziek) sterven

 

- Hebben eigenlijk nog een heel leven                                - Tijd is gekomen, hebben al een heel leven

  voor zich.                                                                               kunnen leven.

- Als een jongere ziek wordt, wordt er                                - Als een oudere ziek is, heeft die er sneller (niet 

  alles aan gedaan om een medicijn/                                     altijd) vrede mee en geeft het daarom snel op

  oplossing te vinden en beter te worden                              en heeft er vrede mee. (is niet altijd zo)

- Voor een jongere is het moeilijker om                              

  er mee te leven (niet eerlijk dat het hun

  als jongere overkomt).

 

Als je jong bent, nog in het begin van je leven, zou het een schok zijn om ernstig ziek te worden en vroegtijdig dood te gaan. Er wordt vanuit gegaan dat je minstens 50 wordt en het liefst gewoon bejaard. Ik zou het verschrikkelijk vinden om te horen te krijgen dat ik niet ouder zal worden dan 20. Het niet eerlijk vinden dat zoveel mensen nog 40 a 50 jaar te gaan hebben en dat ik op deze leeftijd zou moeten stoppen. 

Of er verschil is tussen jong en onverwacht sterven of jong en door een ziekte sterven zie ik verschil. Ik denk dat het als jongere misschien beter is als je onverwachts sterft. Dan hoef je je er niet bij stil te staan dat je zo vroeg dood bent/gaat.  Als het gaat om de nabestaanden zie ik geen verschil. Beide is erg, beide wordt er een jong iemand van je ontrukt. Op een snelle manier of op een relatief langzame manier. Hoewel er natuurlijk wel het verschil is dat je er naar toe kan werken (naar iemands dood). 

 

Dat oudere sterven wordt als normaal gezien, en je hebt er ook (heb ik het idee) sneller vrede mee. Hoewel sommige niet toe willen geven en willen doorvechten tegen een ziekte (tot het bittere einde) heb je ook gevallen dat ouderen zich erbij neerlaten. Het leven wel goed genoeg vonden en dat het tijd is om te gaan. 

 

 

 

---

 

 

 

05-02-08

 

                                     ...... Aangeboren

                                   /

Angst voor de dood  /

                                  \

                                   \ ....... Opvoeding

 

 

Aangeboren angst voor de dood

--> Biologisch noodzakelijk

      --> Survivel, oerinstinkt om te overleven

            --> Psychologische inspanning --> Verdringing

 

Ik denk dat beide in de mens zit. Je hebt het aangeboren en de opvoeding wakkert het vlammetje nog meer aan. Je hebt een drang om te overleven, daar ben je mee geboren. Maar de opvoeding heeft ook wel te maken met de drang om te blijven leven en angst hebben voor de dood. 

Stel je bent Christelijk opgevoed. Je wordt dan, met je opvoeding, angst ingeboezemd voor de dood. Want als je iets verkeerd hebt gedaan, een zonde begaan, dan kan je in de hel terecht komen. Dat wil je natuurlijk niet en daarom kan je angst krijgen voor de dood.

Daarnaast denk ik dat het vooral de angst voor het onbekende is. Niemand weet te zeggen wat er na de dood komt (als er al iets is na de dood). Die angst voor het onbekende vind ik niet echt iets te maken hebben met je opvoeding. Want dan wordt er juist vanuit gegaan dat er een hemel (hel) op je wacht, of dat je reïncarneerd of dat soort dingen. En ik vind het ook niet passen bij aangeboren. Juist het tegenovergestelde, want je gaat nadenken wat er na de dood is. Je weet niet wat er is en daarom wordt je angstig. Dan is het dus nadenken erover en geen oerinstinkt.

 

 

 

Becker

 

 

    God                       <----->                Worm

  - Niet schepsel                                 - Onderworpen aan de natuur

  - Heerser, machtig                           - Hulpeloosheid van het leven

 

       ^

       ||

 

  - Karakterpantser

  - Identificatie

  - Schepsel zijn ontkennen --> daarmee ook het kwaad

  - Zonderbok mechanisme

 

 

Hoe omgaan met de kortstondigheid van het leven

1. Held zijn

2. Controle mechanisme (negatieve dingen weglaten/geheim houden)

3. Godsdienst

4. Norcisme (ontkenning)

 

 

 

Relatie LEVEN - DOOD

 

Becker:

- De angst voor de dood is de motor van het leven.

 

 

 

Harry Jekkers:

- Dood komt soms als verlossing. Leven zonder dood is vreselijk

Ik ben hier mee eens. De dood geeft betekenis aan het leven. Je weet dat je binne je levensduur zogezegd alles er uit moet halen. Als de dood er niet was dan had je het eeuwige leven, en daarmee zou er ook minder waarde komen aan iets. Dan zou je een gebeurtenis bijvoorbeeld meerdere keren kunnen meemaken i.p.v die ene one time happening die maar één keer was en daarom speciaal.

 

 

Bijna Doods Ervaring (BDE):

- Terugkeer naar het leven is vaak teleurstellend.

Ik kan me er wel wat bij voorstellen. Als je overlede dierbare weer terug hebt gezien die je zo gemist hebt en het paradijs waar alles veel mooier is dan bij de levende wereld; dan kan ik me wel voorstellen dat het teleurstellend is om terug te komen in een minder perfecte wereld. 

- Leven wordt als geschenk ervaren

- Terugkeer doet leven meer respecteren en 't gevoel geven nog iets in het leven te vervullen hebben.

Je hebt hierbij een soort van tweede kans gehad. Je bent niet doodgegaan, maar het scheelde niet veel. Ik zou dit beschouwen als tweede kans. Je wordt je extra op je sterfelijkheid gedrukt en kan je meer uit het leven halen (en het verbeteren)

 

Humanistisch:

- Je verlegt steeds meer je grenzen

- Ervaring van de naderende dood doet iemands leven intenser waarderen

- Dood is niet klinisch schoon, maar bloed, zweet en tranen.

 

 

 

 

---

 

 

 

12-03-08 

 

 

Film: een vrouw met AID's.

Suzie: 

- AZT-experiment, placebo's. Ze stemt in om met een experiment mee te doen. Een experiment die zoekt naar een tegengif voor AID's.

- Humor. Ookal weet ze dat ze dood gaat, toch maakt ze grapjes en kijkt ze ook nog positief naar het leven.

- Schuldgevoel. Ze heeft een schuldgevoel dat ze haar kinderen en haar man achterlaat. Ook heeft ze een schulgevoel dat ze haar zoon heeft besmet met AID en dat hij waarschijnlijk ook niet oud zal worden. Ik snap haar gevoel van schuld wel. Het is namelijk een feit dat jij schuldig bent aan het besmetten van je zoon. Natuurlijk niet gewild, maar hij heeft het virus wel.

- Liefde voor kind. Doordat ze weet dat ze niet meer zo lang te leven heeft, geniet ze nog zo veel mogelijk van wat er nog rest. Daarmee beleeft ze de liefde die ze krijgt en geeft intenser.

 

Vince:

- Harde werker. Hij verzorgd zijn vrouw en kinderen en daarnaast moet hij ook nog de kost verdienen. Dit alles doet hij zonder te klagen.

- Slooft zich uit.

- Sterk in beheersen van zijn emoties. Je ziet dat hij het toch moeilijk vind, maar die emoties houd hij goed verborgen en hij houd zich sterk tegenover de buitenwereld.

- Hij kiest voor Suzi

 

 

 

 

---

 

 

 

 

26-03-08

 

Sarah Deever                         <----------------->            Nelson Moss

Zij is dood aan het gaan.                                             zijn vriendin/vrouw gaat dood. Hij wil

Ze wil dat hij haar niet meer                                        bij haar blijven tot ze sterft en haar

ziet, zodat hij niet haar                                                helpen en steunen tot het eind.

langzaam ziet aftakelen.                                             

 

Ik snap beide stand punten wel. Sarah wil Nelson de pijn besparen dat hij haar langzaam verliest aan de dood. Ook wil ze niet dat hij haar langzaam af ziet zwakken. Ze hoopt (waarschijnlijk) dat hij haar herrinnerd hoe ze was. Voordat ze ziek werd.

Nelson wil juist bij haar blijven. Laten zien dat hun liefde zelfs haar ziekte kan overwinnen en dat hij haar blijft steunen tot haar einde.

 

 

Serie: Bones

Temperance's moeder is overleden. Een collega raad haar aan om eens te proberen te praten tegen haar overleden moeder en eens een bloemetje mee te brengen naar het graf. Temperance gelooft niet echt in dat soort dingen en vind ze onzin. Maar ze probeerd het toch. De achterliggende gedachte is dat het gebaar helpt bij het verwerkings proces.