03-04-2008   -   Afscheidsbrieven

 

In deze les hebben we enkele afscheidsbrieven behandeld die erg uiteenlopend waren.

Zo werd in de eerste brief een goede vriendin herdacht, terwijl de brief daarna over het Newman college ging.

 

Ik vind het persoonlijk erg moeilijk om een afscheidsbrief te schrijven. Je zet immers je gevoelens op papier en dat in een uiterst vervelende situatie.

Toch vond ik de eerste brief niet erg goed. Het bleef namelijk heel erg oppervlakkig en er werd niks persoonlijks verteld.

Aan de tweede brief over het newmancollege maak ik liever geen woorden vuil.

 

Een afscheidsbrief die me wel pakte was de derde brief. Er werden persoonlijke dingen in verteld en uitermate goede metaforen gebruikt.

Degene die afscheid nam vertelde namelijk echt hoe zij de situatie zag en hoe zij haar herinneringen interpreteerde.

De brief was als het ware naar de persoon van wie ze afscheid nam geschreven en ik vind dat het ook zo hoort.

 

Afscheid nemen is namelijk gewoon moeilijk. De brief die ik heb geschreven vind ik namelijk ook erg slecht, maar ik laat het maar voor wat het is.

 

27-03-2008   -   Waar sta je?

 

In deze les hebben we een stuk van de film Sweet november gekeken.

Hierin werden Sara Deever en Nelson Moss geconfronteerd met de dood. Sara heeft namelijk kanker en wil zo lang mogelijk van haar leven genieten.

Ze wil echter niet dat Nelson haar ziet sterven, terwijl Nelson juist bij haar wil zijn om haar te steunen. Ze denken er alletwee erg anders over.

Sara wil dat Nelson haar 'mooi' herinnert en niet als iemand die kanker heeft gehad. Nelson wil het liefst bij haar zijn tot haar dood, omdat hij van elk

moment wil genieten. Sara overtuigt Nelson er uiteindelijk van dat ze uit elkaar moeten gaan voordat ze sterft. Aan de ene kant begrijp ik wel dat

Sara wil dat Nelson weggaat, maar toch is het erg egoïstisch. Ze wil dat Nelson haar mooi herinnert en ik vind dat je dan meer aan jezelf denkt dan

aan Nelson, die tot de dood bij jou wilt zijn. Ik sta dan ook aan de kant van Nelson, want als je van iemand houdt wil je dat dat zo lang mogelijk duurt.

 

We hebben ook naar een serie van bones gekeken. Je ziet hoe die vrouw de dood van haar moeder niet erg vindt en ze heeft er moeite mee hoe ze

er mee om moet gaan. Uiteindelijk komen haar gevoelens toch naar boven en dat is best mooi om te zien. Zo'n stijfe vrouw probeert om haar moeder

te rouwen en ze schaamt zich dan ook een beetje als ze haar emoties toont.

 

13-03-2008   -   Relatie leven - dood

 

 

Becker:

• - Dood is de motor van het leven

Harrie Jekkers:

•  De dood is nodig om het leven niet 'saai'  te maken
•  Je kunt beter bang zijn voor eeuwig leven dan voor de dood

BDE:

•  Maakt leven-dood voelbaar
•  Maakt de zin van het leven duidelijk
•  Brengt de ander levensperspectieven voort

Humanistische vrouw:

•  De dood is in stijl met hoe iemand geleefd heeft
•  Doodservaringen van anderen verandert je eigen leven
•  Mensen rekken hun grenzen op

 

 

Na de teksten te hebben doorgelezen, waaruit de bovenstaande stellingen kwamen, gingen we de film Suzi's Story kijken.

 

Het ging hierbij over het omgaan met sterven(den) en verdriet. Enkele notities die ik had gemaakt bij de personen waren:

 

Suzi:  - Ze legt zich neer bij het feit dat ze dood gaat

         -    Ze wil dood, maar is er wel bang voor

         -    Ze kijkt anders tegen het leven, ze waardeert dingen meer

         -    Ze voelt zich schuldig t.o.v. haar zoon

 

Vince:   -   Beschouwt tijd als vriend en vijand

            -   Ziet nu pas wat echt vriendschap is, het betekent veel voor hem

 

Holly:   -   Ze weet dat Suzi dood gaat, maar ervaart de tijd die ze nog hebben niet als ongelukkig.

 

Ik vind de standpunten van Harrie Jekkers erg goed en ben het daar ook mee eens. Hij laat zien dat we de dood nodig hebben en dat we er hoe dan

ook mee te maken krijgen. Ik persoonlijk ga ook liever dood dan dat ik eeuwig zou leven. Het leuke is dat Jekkers de dood personificeert en dat het

iets tastbaars is. Dit terwijl veel mensen de dood nog iets onbegrijpelijks vinden.

De docu. over Suzi vond ik erg indrukwekkend. Het is mooi om te zien hoe iemand het leven meer waardeert. Helaas kwam ze er pas achter toen ze

ziek was. Dit is eigenlijk best triest, want waarom zou je het leven pas voor lief nemen als het van je afgenomen wordt? De wereld steekt echter

gewoon zo in elkaar. Er zijn mensen die hun leven wel serieus nemen en anderen maken er maar een lolletjes van.

 

 

 

06-03-2008   -   Illusies

 

• angst voor de dood     ->  aangeboren

                                               ->  opvoeding

 

          biologisch evolutioneer -> zelfbehoud <--> verdringen

 

    God <--> worm

     - niet schepsel  <-->  onderworpen aan de natuur

 

oplossingen:

 - karakterpantser - levenstijl

 - identificatie met iets groters

 - ontkennen schepsel zijn -> kwaad

 - zondebok mechanisatie

 

Manieren om kortstandigheid te boven te komen:

 

•   held zijn: iets bekend hebben
•   controle - machinerieen
•   Godsdienst ( in de vorm van leven na de dood)
•   Narcisme (extreme eigenliefde)

              -> gezondheid als centrale waarde

              -> lichaamscultuur

 

Ik beschouw de angst voor de dood een biologisch iets. Er komen natuurlijk veel gevoelens bij kijken, maar ik denk dat het iets natuurlijks is om 'de soort' in stand te  houden.

Het is als het ware de wil om te overleven en er voor te zorgen dat je nakomelingen krijgt. Toch vind ik deze theorie niet compleet, want de opvoeding van de mens heeft er wel

degelijk iets mee te maken. Iedereen heeft volgens mij wel verborgen angsten en je opvoeding bepaalt in hoeverre deze zich laten tonen.

'Het niet schepsel zijn' geeft ons het (waan)denkbeeld dat de dood niet het einde is. We proberen van dit schepsel-zijnde af te komen door bijvoorbeeld een karakterpantser.

Ik denk echter niet dat je hiermee de dood kunt ontwijken. Eens in je leven wordt je er zelf mee geconfronteerd, en waar is je karakterpantser dan? Het leven is nou eenmaal

kort en iedereen moet dat op zijn eigen manier beleven. Sommige proberen deze 'korstandigheid' boven te gaan door iets te doen in hun leven, waardoor ze echt weten dat ze

geleefd hebben. Ik vind dat opzich wel een goed iets, maar ik weet van mezelf ook dat ik eens dood zal gaan en ik zal daar ook geen excuusjes voor verzinnen.

 

28-02-2008   -   Levensbeschouwelijke verkenning t.a.v. de dood

 

In deze les hebben we vooral gespeculeerd over zekerheden i.b.t. de dood

 

Enige zekerheid van leven is dat we doodgaan

Het leven eindigt met de dood

Wetenschap van dood beïnvloedt onze visie op het leven

Je gaat dood als je geliefden niet meer aan je denken

Je beseft pas wat leven is, als je de dood in de ogen hebt gekeken

De dood is altijd machtiger dan het leven

Zonder dood is er geen liefde

 

 

 

Citaat Noekie: "Als je dood bent en je hebt je opgegeven als donor, zou je dat veranderen als je ouders het er niet mee eens waren? 

 

Zelf ben ik het eens met het vijfde citaat, want sommige mensen respecteren het leven pas als ze weten dat ze binnenkort doodgaan.

Zo kijken mensen die nog maar een paar maanden te leven hebben heel anders tegen het leven aan. Natuurlijk is het een zekerheid

van het leven dat we doodgaan. De vraag blijft echter hoe we ermee om gaan. Het beïnvloedt ons leven dus blijft de dood altijd

machtiger dan het leven. In het leven staat niks vast, behalve de dood. Op een gegeven moment hadden we over de wil van de

overleden persoon. Wat gebeurt er als je doodgaat? Wil je worden begraven of gecremeert of je lichaam als donor opgeven.

Ik vind dat diegene die overlijdt de beslissing daarover moet nemen. De nabestaande moeten zijn/haar mening respecteren, ongeacht

ze het er mee eens of oneens zijn. Noekie's citaat komt daar over terug en we hebben hier ook enige tijd over gediscusseerd.

 

 

21-02-08   -   Omgaan met de afgrond die dood is

 

 

Dit keer hebben we de documentaire Death trip of a lifetime afgekeken. Ik heb daarbij enkele notities gemaakt die

voor mij belangrijk leken:

• Naar een bepaalde plek gaan voor een goed hiernamaals

• de dood staat dichtbij (hoe gaat iedereen daar mee om?)

 

Na de video hebben we de dood besproken en men met die afgrond omgaat. Enkele voorbeelden daaruit zijn:

• voor hindoe is de dood deel van het leven - onbevangen wijze
• mensen vertrouwen op hun geloof, als de dood arriveert
• 'Lessen over dood' leren kinderen om te gaan met hun angst
• ervaren van onnatuurlijke dood levert juist angst op
• gewelddadige dood (Cambodja) levert pure angst op
• Dylan Thomas: de dood heeft niet het laatste woord
• Bijna doodgaan + kick geeft illusie de dood te kunnen trotseren
• dood kan ook bevrijding betekenen
• 'Panorama van het leven / de reis van je leven' kan de angst voor de dood verminderen

 

"illusie" is een waandenkbeeld

 

Over het algemeen vind ik bovengenoemde voorbeelden heel goed te begrijpen. Iedereen heeft tot slot zijn eigen

manier om de dood te verwerken. Een heel goed punt uit de video was dat ze zeiden dat de dood heel dichtbij stond.

Sommige mensen (waaghalsen) proberen zo dicht mogelijk bij de dood te komen, om te weten dat ze leven.

De dood is en blijft een onderdeel van het leven, hoe gek het ook klinkt. Ik vind dat je het ook goed moet begrijpen

en respecteren. Helaas kan dit ook angst opleveren, zoals ik heb gezien in de video bij de achterstandsbuurt.

 

 

 

 

24-01-08   -   De dood, Dominante perspectief

 

In deze les hebben wij het dominant perspectief t.o.v. de dood behandeld.

Hieruit zijn verscheidene denkbeelden gekomen, na het lezen van enkele teksten.

Enkele belangrijke citaten vond ik:

 

Tekst A

• men wil er niet over nadenken
• pornografie van de dood
• rouw, daar schaam je je voor

 

Tekst B

• men hecht minder waarde aan de uitvaart
• men heeft het ritueel niet nodig voor het afscheid
• zand erover en door met leven

 

Tekst C

• Rouwproces duurt veel lang dan de omgeving denkt
• Rouwende krijgen te weinig steun van de omgeving

 

Tekst D1

• Als rouwende sta je er alleen voor

 

Tekst D2

• Aandacht voor afscheid van vertrouwde plek was afwezig

 

Tekst D3

• Laten beslissen door anderen levert negatief afscheid op
• Psychisch onverwerkt => afscheidsdienst overgedaan

 

In sommige denkbeelden kan ik me wel vinden, maar enkele zijn volslagen onzin naar mijn mening.

Wanneer je zeg "zand erover en door met leven" betekent dat dat je niet veel waarde hecht aan de overleden persoon.

Ik vind het namelijk wel goed dat je gewoon door gaat met je leven, maar om dat te bereiken moet je iemands dood

goed afsluiten. De meeste mensen zullen daarvoor ook een ritueel nodig hebben. Of je dat alleen doet of gezamelijk is je eigen keus.

 

In de film Death trip of a lifetime zie je ook dat mensen naar een bepaalde plek gaan voor een goed hiernamaals.

Ook zij respecteren de dood en vinden dat je het niet onopgemerkt moet laten.