De nachtwacht
Rembrandt painted “The Militia Company of Captain Frans Banning Cocq” between the years 1640 and 1642. The painting is better known as (in Dutch) “de Nachtwacht ” (In Englisch) “The Night Watch. The picture was seemed so real, it looked quiet like a night scene. The painting was commissioned for the new hall of the “Kloveniersdoelen”. After a while the Night Watch was moved to an hall in Amsterdam. But the painting wasn’t to big for the wall, so they decided to cut off some pieces. Know there are some pieces of the painting you can’t see anymore. There are a few missing people and the man on the left side and the man with the drum on the right side are missing a half from there body. Why gave Rembrandt this painting the name “de Nachtwacht”? The official name of “de Nachtwacht” is “The Militia Company of Captain Frans Banning Cocq”. Because Rembrandt painted the painting for this family. But he painted the Night Watch so real, that it looked quiet like a real night scène. That’s because of the name, De Nachtwacht.
The painting is famous because of three important elements. It’s colossal size ( The painting is 363 x 437 cm big ), the effective use of shadow and light ( because of this effective use, the painting looked very real ) and the perception of motion in what would have been traditionally in a military life. The painting was completed in 1642, at the top of the Netherlands’ golden age. If you look to the painting, you see that there are three important characters that prominent.
The black dressed man in the middle of the painting is Captain Frans Banning Cocq( the man were the oficially title comes from) and next to him stands his lieutenant, Willem van Ruytenburch. And the last person who prominent is the little girl on the left background. With the effective use of shadow and light, Rembrand leads the eye to this three people.
Belsazar was the son of Nabonidus and he was the last king of babylon, so says the holy book of Daniel. Belsazar gave a big party for a thousand people. During the meal Besazar and his friends used the glasses from the temple of Jaruzalem. Suddenly there was a hand that wrote a wird text on the wall of the temple. The hand wrote: Mené Mené Tekél Ufarsin. What means: God made an end to your royalty. God told this to him because of his secrilege.
Belsazar (of Belsassar) is de zoon van Nabonidus en de laatste koning van Babylon, volgens het boek Daniël van de Bijbel.
Belsazar gaf een groot feest voor duizend van zijn machthebbers. Tijdens de maaltijd gebruikten dezen op bevel van Belsazar de bekers uit de tempel van Jeruzalem. Ineens verscheen er een hand die in een onbekend schrift op de muur schreef. Koning Belsazar vroeg aan de wijzen van Babel het schrift te verklaren, maar geen van hen kon het. Daarop haalde men Daniël, die de tekst uitlegde. Het was een waarschuwing van God vanwege Belsazars heiligschennis. De woorden waren Mené Mené Tekèl Ufarsin.
Daniël verklaarde deze woorden als volgt: Mene: 'God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt'. Tekel: 'Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden'. Upharsin: 'Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven'. Daniël werd hierop benoemd tot een van de drie rijksbestuurders van het land. Diezelfde nacht vielen de Perzen Babylon aan en werd koning Belsazar vermoord.
Het Bijbelse verhaal heeft meerdere kunstenaars geïnspireerd. Rembrandt schilderde "Belsazars feest" in 1635. Het hangt in de Londense National Gallery (zie hiernaast). De Engelse componist sir William Walton componeerde het oratorium "Belshazars Feast".
De woorden Mene Tekel leven in de Nederlandse taal voort, nu vooral in de vorm van de uitdrukking 'een teken aan de wand', waarmee wordt aangegeven dat er mogelijk onheil dreigt. Ook is Mene Tekel de titel van een novelle van Nescio.
Auteurs: Nina, Michèl, Nicky
Afspraken:
les 1: de opbouw
- herkomst
- werk
- opvallende dingen uit z'n leven
-hoogte- en dieptepunten
-privéleven
- dood
- nagedachtenis (hoe denken we nu over hem)
Foto's
- hemzelf
- beroemde werken van hem
- dood (graf)
- herdenkingen
Michel: hoogte- en dieptepunten, privéleven.
Nicky: herkomst, dood + nagedachtenis.
Nina: Rembrandt's werk, opvallende dingen uit z'n leven.
Dit zijn pas onze 1e ideeën en waarschijnlijk wordt het de rode draad voor onze presentatie, mogelijk volgen er aanpassingen.
Bronnen:
Rembrandt’s First years
Rembrandt was born on 15 July in Leiden. Rembrandt’s father was owner of a mill. That mill wasn’t habitably. Their house stood nearly the mill, in the Weddesteeg. Rembrandt’s parents weren’t rich but also not poor. It depended on how many people came to the mill. He had 9 brothers and sisters he was the youngest. From his 7th to 14th age he was in Latin school. What they teached on the school is still unknown, but he did learn to write and read the Latin language.
His dream was to finish his school and become a jugde or a priest, but he failed. In 1621 he left the university and became a student of a famous artist named Pieter Lastman. Pieter painted a lot about the bible. After a six months Rembrandt thought he was finished with his training, and he begun creating his own art. at the time he begun he was only 19 years old.
A difficult dead
Now his wife past away and some more unlucky stuff. Rembrandt made a painting of a shooters parade, he did his very best on it but nobody liked it. the people said he didn’t had that magical touch anymore. But unfortunately they were just jelous because Rembrandt was making a lot of money. Rembrandt was very angry about this, but then he couldn’t care less about his all. When his wife past away, he needed someone to take care of Titus, because he was only 1 year old. Therefore Geertje Diercx was a servant in the house Breestraat. Geertje wanted to marry Rembrandt. Each day Geertje nagged about it. To finish the nagging he said '' yes ''. But he had there totally no sense in, because he couldn’t forget Saskia. He had also other troubles, less customers came to the Breestraat. More and more people didn’t like his paintings. When Titus was 4 or 5 years old Rembrandt hired a maid. Here name was Hendrickje Stoffels. Quick Hendrickje wanted to marry Rembrandt aswell. So Rembrandt could choose betweem two woman, he finally choose for Hendrickje. Rembrandt wasn’t still lucky. He had many debts. He bought too much expensive things. That’s why he borrowed money from his friends.
Rembrandt as a symbol
While Rembrandt was already famous during his life, his fame was greatly enhanced during the 19th century. The Netherlands looked for national heroes and symbols. The Belgians had Rubens, so the Dutch embraced Rembrandt. To French artists in this revolutionary century, Rembrandt embodied democracy and republican sentiment—the opposite of Rubens, the leader of the Flemish school, who had worked for royalty and aristocracy. This Rembrandt persona, McQueen says, conflated his biography and his art. He had lived for many years in the Jewish quarter of Amsterdam; he had depicted beggars and the urban poor, which was seen as evidence of his sympathy for different social groups. His bankruptcy led many people to feel empathy for him as an outsider. The critics “made more of Rembrandt as a social outcast, misunderstood in his own time. They held him up as an example to the French realists. (McQueen, A. 2003 The Rise of the Cult of Rembrandt) Later (1890), Langbehn published "Rembrandt as Educator". The book praised the Dutch artist Rembrandt as the quintessence of the “southern German race.” During the second world war, the Nazis tried to exploit Rembrandt as a collective symbol, pointing to the Germanic roots. For example, the occupying Nazi regime organized a Rembrandt opera (1944) and a cultural week with Rembrandt in the spotlight.
-----------------------------
Er braken moeilijke tijden aan voor Rembrandt. Door zijn eigenzinnige manier van werken raakte hij uit de gratie bij de gegoede burgerij en mede door zijn verzamel passie van kunst en kostuums (die hij vaak in zijn schilderijen gebruikte) en te dure huis kwam hij in geld problemen. Uiteindelijk werd hij in 1656 failliet verklaard.
In Rembrandts Leidse periode (1625-1631) was de invloed van Lastman het meest zichtbaar. Schilderijen waren tamelijk klein, maar rijk in detail (b.v. in kostuums en juwelen). Religieuze en allegorische thema's overheersten.
Naar Amsterdam
Rembrandt’s roem bleef groeien. Steeds vaker kreeg hij opdrachten in Amsterdam. Het waren voornamelijk portretopdrachten, die hij kreeg via de Amsterdamse kunsthandelaar Hendrick Uylenburgh (1587-1661). In 1631 besloot Rembrandt zijn geboortestad te verlaten om definitief in Amsterdam te gaan wonen.
Gedurende zijn eerste jaren in Amsterdam (1632-1636) maakte Rembrandt vooral grote doeken, gebruikte hij felle kleuren en schilderde hij vooral dramatische taferelen. Hij maakte in deze periode veel portretten.
Eind jaren dertig schilderde Rembrandt veel landschappen en maakte hij veel schetsen over de natuur. Zijn landschappen waren in die tijd vaak speelbal van die natuur, met dreigende wolkenluchten en bomen die door de storm geknakt waren.
Vanaf ongeveer 1640 werd Rembrandts werk soberder, wat wellicht te verklaren is uit de familietragedies die hem overkomen waren. Uitbundigheid maakte plaats voor diepgevoelde innerlijke emoties. Bijbelse taferelen waren nu vooral gebaseerd op het Nieuwe Testament, en niet meer op het Oude Testament zoals eerder het geval was geweest. Het formaat van de doeken werd weer kleiner. Een uitzondering daarop is De Nachtwacht zijn grootste schilderij. Landschappen werden vaker geëtst dan geschilderd. De duistere krachten van de natuur maakten plaats voor rustige Hollandse plattelandstaferelen.
In de vijftiger jaren veranderde Rembrandts stijl opnieuw. Schilderijen werden weer groter, kleuren feller, penseelstreken krachtiger. Hiermee nam Rembrandt afstand van eerder werk en van de heersende mode, die juist meer en meer neigde tot fijn, gedetailleerd werk. Hij gebruikte nog steeds veel bijbelse thema's, maar de nadruk lag nu niet meer op groepsscènes maar meer op intieme portretachtige figuren. In zijn laatste jaren schilderde Rembrandt een aantal van zijn mooiste zelfportretten, die duidelijk blijk gaven van het verdriet en de zorgen die hem ten deel waren gevallen.
In 2006 was het "Rembrandtjaar" Er werd gevierd dat Rembrandt van Rijn vierhonderd jaar geleden werd geboren in Leiden. Hoewel wetenschappers er al jaren op wijzen dat Rembrandt waarschijnlijk in 1607 geboren is, gingen de festiviteiten door.
Aldus werden tal van activiteiten georganiseerd, die een recordaantal buitenlandse bezoekers hebben getrokken. De voornaamste expositie was Rembrandt - Caravaggio in Amsterdam, naast diverse tentoonstellingen in het Rembrandthuis en in het Stedelijk Museum de Lakenhal in Leiden, waaronder één met zijn complete etswerk.
De Beurs van Berlage organiseerde een controversiële tentoonstelling waarbij praktisch alle Rembrandts te zien waren. Een unieke mogelijkheid om zijn hele oeuvre op ware grootte bijeen te zien. In reproductie, dat wel... De tentoonstelling werd in twee maanden tijd door meer dan 60.000 bezoekers bezocht.
Comments (0)
You don't have permission to comment on this page.