19 Maart 2008

We keken een aantal filmfragmente, waarvan ik de meeste zelf al wel had gezien. (Het is eng als je onbewust levensbeschouwelijk interessante dingen kijkt)

Allereerst een stukje over Herman Finkers waarin hij bij het RIAGG werkt ofzo, en hij constant grappen maakt over de dood. En ik denk dat het ook wel goed is om er grappen over te maken, wantdat betekend dat je er toch over na hebt gedacht, en het is ook een gezonde manier om er mee om te gaan. (tenzij het marcabere humor is)

Daarna keken we een aflevering van Over mijn Lijk. Hierin zag je verschillende jonge mensen die aan kanker leden. Ik vond het hier ook weer verrassend hoe vrolijk de mensen waren, al was het hier soms wel overduidelijk dat ze zich moesten inhouden. Ik heb al eerder een serie hiervan gevolgd en ik vond het wel een goed idee. Ook is het voor andere mensen een mogelijkheid om de visie van anderen te zien. Ook kun je iets over bijvoorbeeld kanker leren als je zelf er nog nooit mee te maken hebt gehad.

En voor het nageslacht of nabestaanden is het een mooie documentatie.

Als laatste keken we een film, waarvan ik zelf dacht dat ik hem nog wel eens wilde zien, maar nu weet ik het einde al. Het meisje in de film wilde zich aan niemand binden omdat ze doodging. En net toen kwam de perfecte man langs! (het was heel moeilijk voor mij om de horrorscènes van the devils advocate erbuiten te houden) En hij wilde bij haar blijven tot ze doodging, en zij wilde weggaan. En misschien wat het de juiste keuze, zodat zijn herinnering altijd mooi zou blijven (een gebroken hart?? nouja..) en hij wilde haar zo lang mogelijk bij zich houden. En ik denk dat je over dit onderwerp wel 1000 discussies kunt houden. In dit geval zorgde de keuze bij mij wel voor een verdrietig gevoel. Zeker als je Keanu (ik kan de naam van de man zelf even niet meer herinneren) daar met de sjaal om zijn hoofd ziet lopen en dan er achterkomt dat ze met de wind is verdwenen. Ik weet niet of dat beter is als naast iemand zitten en diegene zien doodgaan.

12 Maart 2008

We hebben een film gekeken over een vrouw die AIDS had. Ik vond het een mooie film en tegelijkertijd ook heel ontroerend. 

De vrouw had AIDS en we bekeken haar en haar familie tijdens de laatste maanden van haar leven. Ik vond haar kijk op het leven heel vreemd, maar tegelijkertijd ook wel heel herkenbaar. Ik vond het vreemd en ook wel weer mooi dat zij zich schuldig voelde over haar ziekte en dat ze anderen in gevaar bracht. 

Maar tegelijkertijd probeerde ze ook weer het mooiste uit haar tijd te halen en zo lang mogelijk te leven om bij haar zoontje te zijn. Het was fijn dat ze een lieve man had die zijn baan had opgegeven om continue voor haar te zorgen, en zich zoals we hadden besproken, een uitslover in de positieve zin mag noemen. Ook leek hij mij wel een sterke man, omdat hij ondanks alles toch maar gewoon doorging. Maar toch zag je dat hij zich af en toe moest inhouden, en dat vond ik wel jammer.

Ik vond het wel mooi hoe Holly met de ziekte van haar stiefmoeder omging. En ik herkende haar gedrag ook wel een beetje.

Ze deed het verbazingwekkend goed (wat ik wel een beetje eng vond), maar in een documentaire kan alles anders voorkomen, en misschien deed ze zich daar ook wel anders voor dan ze werkelijk was.

5 Maart 2008

deze les hebben we wat theoriën besproken over de relatie tussen leven en dood (die er uiteraard is)

Ten eerste hebben we het gehad over het feit of de angst voor de dood aangeboren is, of dat hij aangeleerd is. 

En ik denk dat het allebei wel waar is. Vanuit je dierlijke instinct wil je natuurlijk overleven om zo de soort in stand te houden, maar ik denk dat mensen vooral aangeleerd hebben om bang te zijn over het fenomeen dood. Hiermee bedoel ik dus praten erover, en ook nadenken. Is de angst voor de dood de drijfveer van het leven?

Moeten we constant de dood verdrijven om zo te kunnen leven? want als je constant aan de dood denkt kun je niet meer leven.

De mens is een god maar telijkertijd ook een worm. Dit vond ik een nogal vreemde theorie, waar ik nog eens goed overna moet denken. Het komt er dus even snel gezegd op neer dat de mensen dat hij god is, maar tegelijkertijd ook beseft dat het een vergankelijk iets is, zoals een worm. En dit levert natuurlijk weer een prachtige innerlijke strijd op.

Volgens harry Jekkers is er geen dood zonder leven. Volgens harry jekkers' verhaal is het leven zonder dood een ware hel. En eigenlijk denk ik ook wel dat het zo is. Als je veel mensen vraagt of ze eeuwig zouden willen leven dan zeggen ze toch nee. Ook moest ik aan een stukje denken uit de Silmarillion van Tolkien, wat ik helaas niet letterlijk kan quoten. Daar beschrijft hij dat de elfen jaloers waren op de mensen omdat zij niet het eeuwige leven hadden en de elfen wel. Wie wil er nu eeuwig rondlopen met al zijn verdriet?

Verder werden er nog wat kortere theoriën besproken, maar die vond ik niet zo interessant en daar zijn we ook niet echt op ingegaan.

27 Februari 2008

Deze les hebben we een documentaire gekeken over hoe mensen met de dood omgaan.  Je zag hoe verschillende mensen in verschillende landen over de dood dachten en wat ze er mee deden. Het meest opvallende was toch wel de groep 7 waar ze doodlessen hadden. Dit vond ik aan de ene kant wel goed, want het is belangrijk dat kinderen er mee om leren gaan en weten wat het is. En dat ze ook weten wat ze moeten doen en wat mensen doen als er iemand doodgaat. Aan de andere kant vind ik het voor zo'n jong kind wel belangrijk om in een zekere mate toch nog een beetje in een beschermde wereld te leven, omdat ze later nog genoeg met vervelende dingen te maken zullen krijgen.

Ook was er een buurt waar mensen het kwaad weg proberen te houden zodat zij en hun kinderen een beetje normaal kunnen leven, in een van de gevaarlijkste buurten. Dit vond ik wel speciaal, maar ik weet niet of het nu goed is of niet. Natuurlijk is het goed als je er iets aan doet, want als je niets doet dan wordt het ook niet beter. Maar om het kwaad nu te verplaatsen vind ik ook niet echt goed. Je kunt de kwaad en de dood niet naar de buurman verhuizen, want uiteindelijk krijg je er allemaal mee te maken.

20 Februari 2008 

Deze les hebben we de enquete doorgesproken. Ik vond het wel fijn om deze door te nemen omdat je toch, voor sommige, laat nadenken over je eigen dood en je begrafenis. We hebben veel over begrafenissen gesproken.

 Is een begrafenis altijd maar een dode boel? Is het gewoon een plaats waar iedereen huilt en dat alles is.  Ook vond ik de opmerking interessant of het minder erg is als iemand sterft wanneer deze de wens heeft om te sterven, dus als je bijvoorbeeld doodgaat. Of is het erger als iemand plosteling overlijdt en je geen afscheid hebt kunnen nemen.

Hoe belangrijk is afscheid? Sommige mensen hadden spijt/geen spijt dat ze afscheid genomen hadden van hun overleden famililie/vriend door naar hun opbaring te kijken.

13 Februari 2008

Mathijssen ziek.

30 Januari 2008

Afwezig wegens ziekte

23 januari 2008

Eerst les, we hebben niet echt veel gedaan. Gepraat over wat we dit jaar gaan doen en over het fenomeen "pbwiki" gepraat en gediscussieërd.