28-02-08

21-02-08

manieren van omgaan met de dood die in de film naar voren komen:

• de dood is deel van het leven op onbevangen wijze
• mensen vertrouwen op hun geloof als de dood arriveert
• lessen over dood leren kinderen om te gaan met angst
• ervaren van onnatuurlijke dood levert juist angst op
• gewelddadige dood zoals in cambodja levert pure angst op.
• Dylan Thomas: de dood heeft niet het laatste woord
• bijna doodgaan+ kick geeft de illusie de dood te kunnen trotseren
• de dood kan ook een bevrijding zijn
• "panorama van het leven/ de reis van je leven" kan de angst voor de dood verminderen

de gene die mij hier het meest van aanspreekt zijn de lessen aan jonge kinderen omdat dit een vredige manier van kennismaken met de dood is. wanneer ze eerst zelf het overlijden van een naaste moeten ervaren kan dat misschien wel hetzelfde effect hebben. manier kan een grotere schok zijn voor die kinderen. ook de uitspraak van dylan thomas spreekt me erg aan omdat de meeste mensen in het begin, na het overlijden van een naast, het gevoel hebben dat de dood overmacht over ze heeft maar dat ze daar later toch weer overheen komen.

 24-01-08

dominante perspectief uit de teksten:

A

men wil er niet over nadenken.

op de dood rust een taboe

het leed mag niet gezien worden

pornografie vd dood

rouw, daar schaam je je voor

mensen sterven vaak in ziekenhuis

B

mensen hechten minder waarde aan de uitvaart

mensen hebben het ritueel niet nodig om afscheid te nemen

C

het rouwproces duurt veel langer dan de omgeving denkt

rouwenden krijgen te weinig steun van de omgeving

D1

een handdruk en de nabestaanden kunnen verder met het leven

uitgebreid afscheid en troost gebeurt te weinig

als rouwende sta je er alleen voor

D2

aandacht voor afscheid van vertrouwde plek was afwezig

het gebeuren is in de handen van de professionals

D3

laten beslissen door anderen levert negatief afscheid op

psychisch onverwerkt --> afscheidsdienst overgedaan

ik ben het niet eens met de uitspraken. in eigen ervaring heb ik meegemaakt dat het allemaal lang niet zo kil is als de meeste beweringen hierboven doen denken.

ik denk dat je een afscheidsdienst zo persoonlijk kan maken als je zelf wil. dat je je eigen wensen niet aan een begrafenisondernemer duidelijk maakt is niet slim maar het is je eigen schuld. ik kan begrijpen dat je moeite hebt om je emoties eruit te laten. niemand kan weten hoe jij het liefst afscheid zou nemen. dat moet je zelf doen.

aantekeningen bij de film:

westerse cultuur probeert de dood van zich af te houden. hindoeisme accepteert de dood als onderdeel van het leven. ze proberen de dood een menselijke vorm te geven zodat de omgang ermee makkelijker wordt.

de dood kan ook een fundament voor het leven zijn. omdat hij gecommercialiseert word en dus een inkomen vorm voor de mensen.

mexico: omgaan met doden als levenden:gezamelijk een avondmaaltijd nuttigen.